Mihajlo Pupin isplovio je iz hamburške
luke na iseljeničkom brodu “Vestfalija” 12. marta 1874.
godine. Imao je tada samo 20 godina. Nakon pune dve nedelje
koliko je trajao prelazak preko uzburkanog Atlantika i
koje je uglavnom proveo na otvorenom, grejući se uz brodski
dimnjak,
Hamburška luka
pred njim se 28. marta u zoru ukazala
obala Long Ajlenda.
Nedugo zatim iskrcao se u Kasl Gardenu sa svega pet
centi u džepu.
Radeći teške fizičke poslove u luci i na okolnim farmama
preko dana, Mihajlo je poslepodneva i večeri provodio
u čuvenoj Kuperovoj biblioteci, krepeći literaturom
i predavanjima svoj duh i telo od napornog rada.
Prve tri godine radio je i učio istovremeno, upoznajući
se sa najrazlicitijim ljudima i njihovim sudbinama.
Od farmera - prvih kolega sa posla, preko poslodavaca,
emigranata iz svih krajeva Evrope, ložaca Džima i
nemca Bilharca - zaljubljenika u Antiku, pa sve do
slovenca Lukanića na čiju je radnju slučajno naišao
šetajući gradom. Poslednja dvojica imala su presudnog
uticaja na njegovu odluku da upiše Kolumbija koledž.
Prijemni ispit u ovoj prestižnoj školi
Pupin polaže 1879. godine oduševivši profesore svojim
znanjem grkčog i latinskog jezika kao i stihovima Homera
i Ciceronovim besedama. Veoma brzo se u uklapa u ambijent
koledža, prihvajući sva pravila života njemu. Progresivni
uspeh počinje da se niže iz godine u godinu.
Slika "Pioniri napretka" kojoj se Pupin divio
u Kuperovoj biblioteci
Pupin je često učestvovao u odmeravanju snaga među
studentima
Zahvaljujući savršenom spoju umnih i
fizičkih sposobnosti Mihajlo postaje autoritet svojim
kolegama aristokratama, provodeći letnje raspuste na njihovim
imanjima i podučavajući ih u propuštenom gradivu. Aktivno
se bavi veslanjem, ronjenjem, boksom i rvanjem,
ali mu nije stran ni žetelački rad na
žitnim poljima Hakensaksa. Nakon četiri godine izlazi
iz ove ustanove kao najbolji student u svojoj generaciji
sa diplomom “Bachelor of Arts” – današnjom diplomom visoke
škole, odnosno fakulteta.
Kolumbija koledž
Svečanoj ceremoniji dodele diplome na kojoj su se okupili
svi njegovi tadašnji prijatelji prethodila je jedna
druga dodela. Samo dan ranije u atmosferi male i tmurne
činovnicke kancelarije u City Hall Parku, Mihajlo Pupin
je bez svedoka i prijatelja položio zakletvu na vernost
Sjedinjenim Američkim Državama, postavši tako nakon
devet dugih godina državljanin “obećane zemlje”.
